2019: Wat flikte jij me nou?!

Wauw: wat een jaar was je voor mij, 2019. Het begon al niet zo lekker in 2018 met mijn burn-out en de paniekaanvallen die daarop volgden. Mijn vriendje kon daarnaast ook helemaal mijn vriendje niet zijn. Zeker niet toen ik ziek werd maar eigenlijk ook niet toen ik dat nog niet was. In plaats van mij Eefentjes Wel met rust te laten, besloot jij nog een flinke schep bovenop het thema afscheid te doen. In januari nam ik afscheid van mijn vader die overleed en in de daarop volgende maanden volgden een aantal andere mensen met wie ik na een korte (1 jaar) of een lange (30 jaar) vriendschap om diverse redenen niet meer bevriend kon zijn. Ik nam ook gaandeweg afscheid van de Eva die ik niet meer wilde zijn: die Eva die ik moest zijn om met eerder genoemde mensen om te kunnen blijven gaan.

Een ander thema waar jij rijkelijk mee rondstrooide was die van nieuwe ervaringen en kansen. In mei startte ik bij Maak-Rotterdam waar ik de ruimte kreeg om langzaamaan weer te wennen aan werk, taken uitvoeren en werkrelaties opbouwen. Wat een fijne plek om beter te worden en wat een fijne plek om beter te zijn. 2019: dat heb je goed gedaan want Maak is een blijvertje; hoera!

Jij vond ook dat nog niet genoeg: India moest er sowieso bij. Zo vertrok ik in augustus in mijn eentje met backpack eindelijk naar het land van mijn dromen; het land waar ik de stukjes Eva terug vond die ik misschien wel sinds mijn 18e kwijt was geraakt. Ik maakte kennis met de Eva die ik graag wilde zijn: die Eva die ik ben zodat ik goed met mezelf kan en wil omgaan.

Jij trok het blik met gekoesterde vriendschappen open en zorgde voor verdieping in de relaties met een aantal vrienden die ik al sinds mijn jeugd ken en een aantal vrienden die er sinds 2018 bij zijn gekomen. Ook de inhoud van het blik goede adviezen van mooie mensen strooide je voor mijn voeten leeg.  Je zorgde ervoor dat ik hierover nadacht, nog eens nadacht en het als een verrijking in plaats van een aanval zag. Je liet me zien dat er heel veel mensen in mijn omgeving zijn die net zo zijn als ik. Ik maakte kennis met een wereld waarin ik de Eva kan zijn die ik graag wilde zijn; wat fijn!

Als kers op de taart besloot je dat ik klaar was om kennis te maken met de wereld van yoga en meditatie volgens Inner Engineering van de Isha foundation en zo groeide het zaadje dat je in India in mij plantte langzaam uit tot een knop van een prachtige bloem. Je opende de deur voor mij naar verliefd op het moment, het leven en mezelf. Je liet me ervaren dat ik de gevoelens van plezier, geluk en compassie die in mij zitten mag ervaren en delen met de rest van de wereld. Zo op de valreep, het weekend voor mijn 45e verjaardag en kerst gaf je mij het allergrootste cadeau op de wereld: volledige zelfacceptatie en het daarbij horende zelfvertrouwen.

2020: Ik ben zo ongelofelijk klaar voor jou! Ik heb zin in de reizen die ik ga maken, de trainingen die ik in India ga volgen, de meditaties die ik dagelijks blijf doen, de dagen die ik bij Maak blijf werken, het ontwikkelen van mezelf op het gebied van freelancen, alle mooie momenten die ik met mijn vrienden en familie ga meemaken. Ik heb zin in zijn, zin in delen en zin in genieten.

Oh Eefentjes Wel dit nog 2019: naast alle lof voor de mooie momenten die je mij hebt mee laten maken; was het nou echt nodig om mijn fiets te stelen, mij onderuit te laten gaan op de dansvloer en mij buiten te sluiten bij mijn oppashuis in Amsterdam? Oh ja, wacht: balans. Ik snap het al ­čśë

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *