Dag 10: Finisterre

De dag begint met lawaai, eigenlijk vannacht al. Ik hoor vrijwel alles van mijn buren en die hoestaanval om 03.00 dus ook. Last hebben van lawaai is echt wel een van mijn themaā€™s op deze camino nuevo.

Ik besluit dat ik me vandaag weer een beetje meer mens dan pelgrim wil voelen dus er moet worden geschoren en gestyled. Ik heb vanuit Nederland een mini styletang meegenomen en het was heerlijk dat ik af en toe mijn haren enigszins in bedwang kon houden. Ik heb alleen geen scheermesje en -schuim bij me en nu moet ik dus een grote bus schuim en 10 mesjes aanschaffen voor 3,50. Geloof me; het is die 3,50 meer dan waard maar ik baal van de verspilling want ik kan het niet mee terugnemen en weggooien wil ik al helemaal niet. Ik hoop dus dat er een schoonmaakster rondloopt die nodig geschoren moet worden šŸ˜‰

Het lijkt me in de zomer hier heel fijn: je kan in een kasteel een zeedierenmuseum bezoeken, allerlei boottochten maken en naar het strand gaan maar vandaag is het museum dicht, waait het te hard voor een dagje strand en kan ik ook nergens een ticket voor een boottochtje scoren.

Ik vraag in het hotel of ze iets kunnen regelen en ja hoor, ik moet naar de haven en daar op zoek gaan naar een man met woeste krullen die geen Engels spreekt en hij kan mij vertellen of er vanavond gevaren wordt. Ik moet weer lachen; dit is weer zoā€™n gevalletje Eva uit haar comfortzone en een spelletje Hints spelen. Ik vind hem en hij wuift naar de zee, doet de wind na en maakt eerst een verrekijker en dan het getal 6 met zijn handen. Oke als ik het goed begrijp, moet ik dus om 18.00 uur terug komen en dan kijkt hij of er wordt gevaren.

Tot die tijd slenter ik een beetje rond door het stadje, vind een privƩstrandje waar ik ook nog redelijk uit de wind zit en ontdek ik allemaal restaurantjes het pad achter het strand. Grappig; zelfs zonder camino maak ik mijn km wel. Veel minder maar de stand staat om 16.00 uur toch weer op 16km.

Om 18.00 uur sta ik in de haven en koop een kaartje voor de boottocht. De wins is iets minder dus de kapitein wil het erop wagen; fijn! Ik word aangesproken door een Canadees die vertelt dat hij dit al 6x ieder jaar na de camino doet, mijn verwachting stijgt direct want Eefentjes serieus: 6x is toch wel een dingetje.

De boottocht overstijgt al mijn verwachtingen. We zijn maar met 8personen dus kunnen overal waar we willen staan en zitten. We varen eerst naar de baai om tot slot de zonsondergang te gaan bekijken bij het einde van de wereld. Duizenden pelgrims komen hier jaarlijks bijeen om de dood van de grote energie van de ziel bij te wonen; de zonsondergang. Het is prachtig. De ruige zee maakt het net iets mooier en krachtiger en de muziek die afgestemd is op het hoogtepunt klopt helemaal. DAMN wat een leven hebben de mensen hier. De kapitein oogt oud….eh….zal ik? 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *