Dag 4: Redondela-Pontevedra

Er gebeurt iets geks in je hersenen met pijnregistratie: ik voel vandaag de spieren van mijn kuiten, benen en billen nauwelijks maar de onderkant van mijn linkervoet schreeuwt: STOP! Leuk begin van mijn wandeling van 25km vandaag…

Alsof de goden het erom doen, is vandaag ook nog eens de prachtigste route tot nu toe. Ik loop door heel veel natuur; vooral bossen en uiteraard berg op en berg af. Ik probeer van alles om de pijn te minimaliseren: het eerste deel loop ik op mijn voorkant van mijn voet (harslooptechniek), een deel vang ik de klap met mijn rechtervoet op maar als ik daarna met een grote stok ga wandelen en mijn opties eigenlijk op zijn, loop ik naar een Farmacia. Na veel gepraat met handen en voeten 😉 krijg ik siliconen bedjes voor in mijn schoen mee: partyfeet. Ik moet wel een beetje lachen om de woordspeling. Leuk feestje dit!

Na 10 min lopen, voel ik dat dit hem niet gaat worden dus ik koop ook nog eens siliconen bedjes die je zelf kan knippen en knutsel op die manier mijn eigen ideale voetenbedje. Gewoon op een bankje voor de winkel met een blik van een gewonde chica, ik heb gemerkt dat Spanjaarden dat geweldig zielig vinden en dat dan heel veel mogelijk is.

Het volgende deel van de route gaat aannemelijk beter en dat is maar goed ook want tot dan was eigenlijk alle klim- en daalactiviteiten een klein beetje spannend maar wel te doen. Vandaag staat het serieuze werk op schema: een route omhoog via keilen. Ik denk eerst dat het een klein stukje is omdat er ook een normaal stukje op volgt maar ze doen het erom: er volgen nog zeker 4 langere stukken. Ik moet weer zo hard lachen om mezelf, daar klim ik omhoog met zware backpack en op een gewonde voet. Waarom?

B80F2D44-2132-4549-B257-46E22C99E32F

3DD4B5F5-1FB1-4559-90A4-B509236E8970

Naast de prachtige natuur is de wandeling ook een soort attractie, ik moet een paar keer aan het sprookjesbos denken als ik onderweg verklede mensen met partytenten en eten en drinken tegenkom. Je kan er koffie, frisdrank, eten en een stempel krijgen. Ik moet lachen om de prijzen: een euro voor een café con leche en dan krijg je er ook nog twee churros bij ❤️

Na 17 km gaat mijn rechtervoet aan de onderkant ook pijn doen en ik voel door de siliconen bedjes ook mijn linkervoet weer. Ik besluit het nu te proberen met pauzes tussendoor: een half uur lopen en dan pauze. Zo eet ik in zo’n pauze een heerlijke tomatensalade van het land bij een boer en ga ik uiteindelijk, voor de laatste 2,5 km toch een cerveza drinken. Ik hoop dat dit mijn voeten een beetje verdoofd. Straks gelijk even een goede pijnstiller en een siliconenbedje voor mijn rechtervoet kopen en nadenken of ik vanaf morgen mijn afstanden ga verkorten. De pijn en het afzien hoort wel bij een pelgrim maar ik wil ook wel blijven genieten van mijn tocht!

Na 25km ben ik eindelijk in Pontevedra, ik heb hier een klein hostel geboekt en raak aan de praat met een yogajuf uit Duitsland en we komen erachter dat we gisteren ook in hetzelfde hostel sliepen. Zij begint over het lawaai op de slaapzaal, ik vertel dat ik op een gegeven moment een man toe heb gesproken omdat ik het helemaal zat was, waarop zij hard lachend roept: ‘OMG you are that cool woman.’ Fijn om de eerste keer dat ik in een onbekende situatie tegen een man mijn mond durf open te trekken, gelijk respect krijg. 💪

Na een douche ga ik weer op zoek naar een farmacia en daar word ik heel vriendelijk geholpen met zooltjes die echt het allerbeste zijn. Ik ben benieuwd of mijn voeten er blij van worden want morgen is het 27km naar Caldas des Reis 😫. Ik heb al gekeken over er onderweg ook hostels vrij zijn, mocht ik klaar zijn na 15km dan klop ik daar aan.

Tot slot nog een inzicht: je hebt dus gewoon überhaupt echt heel weinig aan spullen nodig in het leven. Ik heb mij zojuist ontdaan van nog een jas, een legging en een shirt vanwege het gewicht. Ik ga eens heel goed nadenken over hoe ik dit thuis ga toepassen….

4 Replies to “Dag 4: Redondela-Pontevedra”

  1. Nice om je foto’s te zien! Ik herken meteen waar je bent. Pontevedra is ook zo onwijs mooi. En super dat je merkt dat je echt niets nodig hebt. Het klopt echt: alles wat je thuis laat, is mooi meegenomen (: Luister goed naar je lijf en jouw grenzen. Geniet nog lekker. Er komen nog heel mooie plekken en momenten voordat je in Santiago bent

  2. Heerlijk naar het minimalisme toe!! Ik applaudisseer! Leuk om zo een terugkoppeling te krijgen van je actie van de nacht ervoor van die yoga mevrouw.

    Ik hoop dat je voet minder zeer doet, een dagje niet kopen past niet in je schema?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *