Dikke doei

‘Ik vind jou in het echt veel leuker dan op social media’, zei laatst iemand en dat raakte mij. Ik pauzeerde desbetreffende persoon op Facebook en ging vrolijk door met mijn beide levens. Wat maakte het dat ik toch geraakt was door deze opmerking en niet gewoon DIKKE DOEI dacht?

In januari 2018 verdween de grond onder mijn voeten en was mijn burn-out een feit. Het was mij niet gelukt een leven van illusies vol te houden. Het masker werkte niet meer. De continue druk van werk en privé: druk van dingen die niet meer pasten. Heel langzaam verdween het laatste stukje Eva uit mij en er was echt niets meer dan een lijf zonder inhoud. Ja; dan val je keihard om.

In januari 2019 overleed mijn vader. Een maand eerder had ik de relatie met mijn vriend beëindigd. Zo op het eerste gezicht willekeurige ingrijpende gebeurtenissen. Het lukte mij niet te slapen, ik huilde veel en ik voelde me ongelofelijk eenzaam. De mensen die de basis vormden van mijn leven tot dan toe, maakte ik nog steeds belangrijk. Vasthouden aan illusies en aan ‘als’ gedachtes: ‘….als mijn ex wel met mij wil samenwonen…als mijn vader had gezegd dat hij van mij hield….als mijn vrienden voor mij waren opgekomen…Ik hield dingen vast die ik eigenlijk moest loslaten: dat wat niet goed voor mij was, wat niet waar was en wat niet bestond.

Ik startte weer met lichaamsgerichte therapie. De behandelingen aan mijn rug; daar waar de obstakels zitten waarvoor je geen ondersteuning ondervindt vanuit jouw omgeving, veroorzaakte wekenlang hevige golven van verdriet. Iedere dag raakte ik hierdoor overspoelt tot het plotseling stopte en ik een nieuwe werkelijkheid zag: een werkelijkheid vol mensen die mij wel zagen, voelden en troostten.

De behandeling na mijn zee vol pijn gaf mij een stuk innerlijke rust vol troost en vertrouwen. Precies wat ik nodig had om mezelf te durven uitspreken tegen de mensen die ik belangrijk had gemaakt. Ik kwam voor mezelf op, bleef bij mijn waarheid en vertrouwde op mezelf en het werkte: ik kon de mensen loslaten die ik eerder zo belangrijk had gemaakt.

Ik ben Eva. Op social media heet ik Eefentjes Wel en ik schrijf op mijn eigen blog www.nueefentjesniet.nl over mijn leven. Ik vind dat fijn. Al die stukjes bij elkaar vormen wie ik in werkelijkheid ben: dat stukje Eva op social media ben ik gewoon ook. Ik mag mezelf zijn en jij mag daar iets van vinden. Oh, en die persoon die mij niet leuk vond op social media? De pauze is bij deze opgeheven 😉 DIKKE DOEI!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *