Niet welkom op het feestje

Je hebt scholen die kinderen verbieden tijdens schooltijd een uitnodiging voor een feestje uit te delen en je hebt scholen waar het normaal is de hele klas voor het feestje uit te nodigen. Allemaal in het kader van het kind dat zich anders buitengesloten voelt. Ik zie graag dat we iets soortgelijks voor gescheiden vaders en moeders in het leven roepen: de strippenkaart voor gescheiden ouders.

Ik bedacht mij dit terwijl ik in het ziekenhuis een slappe koffie verkeerd in een troosteloze koffiecorner zat weg te tikken, bij gebrek aan iets sterkers met alcohol erin. Ja: koffie verkeerd stelt al weinig voor, moet je nagaan hoe ernstig deze koffie was. Waarom koffiecorners in ziekenhuizen er altijd uitzien alsof je er nog niet doodgevonden wil worden, is mij overigens een raadsel, of het moet juist om die reden zijn. Ik zat daar omdat ik net mijn boef bij zijn andere gezin had afgezet: er was een nieuwe spruit geboren. Ik had de dag daarvoor ook al bij de Prenatal een knuffel voor de ongeborene gekocht omdat je niet met lege handen wil aankomen bij zo’n geboorte. Ook nu niet.

Ik had het al eerder meegemaakt dus kon me ook herinneren hoe het zou gaan: boef afgeven en wachten, buiten of in de troosteloze koffiecorner, tot hij klaar was met knuffelen met zijn andere gezin. Ik wist ook hoe het zou voelen: een beetje als zo’n leerling op het schoolplein die geen uitnodiging voor het feestje krijgt. En toch ging ik, zette boef met het gekochte knuffeltje af en zat me een uur in de troosteloze koffiecorner naar te voelen.

De strippenkaart voor gescheiden ouders, is bedoeld voor ouders die graag belangrijke gebeurtenissen van hun kind in het andere gezin meemaken. De kaart geeft recht op 5 jaarlijkse gebeurtenissen, door de ouder in samenspraak met het kind uit te kiezen. De ouder uit het andere gezin heeft uiteraard ook recht op een strippenkaart want het schijnt nogal vaak voor te komen dat de alleenstaande ouder degene is die de deuren voor het andere gezin sluit. Na zeg hem, 20 stempels, krijgt de ouder een aflaat: zoiets als een Compostella als je naar Santiago loopt. Enorm leuk om in te lijsten 😉

De kaart geldt enkel voor de ouders die het niet lukt het leven van het kind om het kind te laten draaien en de andere ouder (en nieuw gezin) deelgenoot te maken van de belangrijke gebeurtenissen van het kind, of het nu om verjaardagen, (nieuwe) huwelijken, geboortes of diploma-uitreikingen gaat. De ouders die een co-ouderschap weten uit te voeren naar tevredenheid van alle partijen, verdienen een gratis midweekje vakantiepark naar eigen keuze.

Het mooie van zo’n strippenkaart is dat de andere partij geen nee kan zeggen of geen eisen kan stellen: jij maakt gebruik van je recht en dat moeten zij dan 5x per jaar gedogen. Ik pleit overigens wel voor omgangsvormen die ook op de strippenkaart vermeld staan: bij schending verspeel je het recht op minimaal 1 strip, anders wordt het natuurlijk een zooitje. Oh en wie dat controleert? Het kind uiteraard want daar draait het immers om.

Ik had mijn strippenkaart overigens niet voor de geboorte van deze nieuwe spruit ingezet omdat ik mij daar zelf niet prettig bij zou voelen maar ik weet zeker dat de toegang tot de andere belangrijke gebeurtenissen van mijn boef, mij mijn koffie verkeerd vandaag beter had doen smaken. Daar gaat het namelijk om: acceptatie en respect op de langere termijn. Ik denk dan ook dat de uitnodigingen buiten schooltijd en en de hele klas uitnodigen het echte probleem niet oplost: het lost pas op als je mee mag doen met spelen op het schoolplein, uitgenodigd wordt om bij iemand thuis te spelen en ja, uiteindelijk ook zo nu en dan wordt uitgenodigd op een feestje. Als het moet via een strippenkaart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *