Onderweg

‘Jij bent een kabbelend watertje, ik een woeste zee.’ ‘Onthoud waarom je bent begonnen.’ ‘Oh echt: ons gesprek kost geld voor een scooter maar dat maakt me niet uit.’ ‘Ik heb wel een management van twee mensen achter mij staan.’ Zo maar een paar zinnen die ik vandaag heb uitgesproken of heb gehoord tijdens mijn fietstocht onderweg naar een etentje. Ik passeerde een oud-leerling, een ex en een oud-collega. Gevalletje vroeger dus.

De gemeenschappelijke factor was ik en ik moest na de gesprekken terugdenken aan een uitspraak van een bijzonder lief mens, vriendin, ademcoach en yogajuf @lesliestoel. ‘Het universum verleidt je om te checken of je wel oplet.’ Nou vandaag was dan dus niet alleen ritje door Rotterdam; vandaag was ook een ritje door mijn verleden – opgedragen door het universum.

Mijn ex zag er goed uit, mijn oud-leerling had de studie gevonden die hij zocht en mijn oud-collega pffffff heb je Eeefentjes Wel? Van afwasser naar een bekende tv-kok met een eigen boek. Damn. Het deed me even wankelen tot ik me realiseerde dat ze MIJ alle drie tot stilstand maanden, wilden weten hoe het met mij ging en ook: wilden delen hoe ver zij zijn gekomen. Zij gebruikten mij niet als spiegel: ik keek erin.

‘Ik kies de veilige weg, jij het avontuur.’ ‘Dit werk kan ik nog maar 10 jaar doen.’ ‘Misschien is het goed dat je nu eens stil blijft staan.’ Zomaar een paar zinnen die ik vandaag hoorde/uitsprak. Stilstand is zo ongeveer het moeilijkste ever voor mij maar dat is wel wat ik ga doen. Vier weken lang, in mijn camper, onderweg. Onderweg zijn om stil te kunnen staan. Dat dus šŸ˜‰

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *